tien jaar na de gebeurtenissen in normaal vinden we thurston met liefdesverdriet terug in een sociale huurwoning in hoorn. na al die tijd samen geweest te zijn heeft jenthe een punt achter de relatie gezet en probeert thurston het met veel moeite te begrijpen en te accepteren. echter brengt een zelfmoord alle personages weer bijeen. naast de beetje hoop die thurston creeert, realiseert hij zich ook dat zijn voormalige vrienden behoorlijk in klasse zijn gegroeid. heeft hij dan al die jaren stilgestaan? is hij blijven steken in de weemoed van die ene bijzondere zomer? of was hij al die tijd bang geweest voor de lugubere waarheid waar hij in diezelfde zomer niks over wilde weten? na de crematie besluiten de vrienden, na een moeizame herstart, samen hun krachten te bundelen om de confrontatie aan te gaan met een ondenkbare situatie die hen al vanaf de jeugd schaduwt.