"ze was mijn alles geweest, ik was haar niets geworden." op de middelbare school hadden ze hemelbestormende plannen gekoesterd: iets in de letteren bereiken of masseur van een dameshockeyteam worden. na de dood van otto ter weel groeit mark tonneur uit tot de grootste levende schrijver van nederland. de veertiger tom veers daarentegen heeft in deze wrange komedie een dieptepunt in zijn bestaan bereikt. om weer onder de mensen te komen woont hij een schoolreunie bij. er volgt veelbelovend lichamelijk contact met een oud-leerlinge maar de dagelijkse omgang met lily (en vooral de zorg voor haar lugubere moeder) valt onze held zwaar en weldra gaapt een nieuwe afgrond hem toe. over een eerdere cruciale periode in het leven van mark en tom is te lezen in het geprezen literaire giller: "het knappe van martin de jong is dat hij van het personage otto ter weel een mengeling heeft gemaakt van wolkers, reve, claus en vooral mulisch" (dettie, leestafel.info) "de boeken van martin de jong hebben altijd een heerlijke satirische ondertoon, ook wanneer er ernstige dingen aan bod komen" (andre oyen, iedereen leest)