‘knappe combinatie van verslaggeving, geschiedschrijving en analyse. een belangwekkend boek.’ trouw tania branigan, voormalig china-correspondent voor the guardian, laat in rood geheugen op indringende wijze zien wat de impact is van de culturele revolutie van mao zedong op het hedendaagse china een dertienjarig lid van de rode garde beleefde een groot avontuur en worstelt tot op de dag van vandaag met de gevolgen. een tot zwijgen gebrachte componist, besluit richting het einde van zijn leven zijn innerlijke onrust vast te leggen in de muziek. een idealistische student wordt ‘lijkenmeester’… bijna vijftig jaar na het einde van de culturele revolutie, de gewelddadige antikapitalistische campagne onder leiding van mao zedong en zijn communistische partij, loopt het litteken van deze periode nog steeds door het hart van de chinese samenleving en door de ziel van haar burgers. tania branigan, gestationeerd in beijing voor the guardian, kwam tot het besef dat dit meedogenloze en turbulente decennium (1966-1976) china tot op de dag van vandaag blijft vorm­geven. toch hebben officiele onderdrukking en persoonlijk trauma gezorgd voor nationaal geheugenverlies. rood geheugen onderzoekt de verhalen van degenen die het tijdperk onder ogen willen komen, uit angst voor of verlangen naar de terug­keer ervan. wat gebeurt er met een samenleving als je je naasten niet langer kunt vertrouwen? en hoe leef je verder met jezelf als het ergste voorbij is? tania branigan laat op meeslepende wijze zien hoe het verleden het huidige china blijft achtervolgen en vormen. in de pers ‘in rood geheugen laat tania branigan zien hoe chinezen met hun verleden omgaan. of beter: er juist niet mee omgaan. een indrukwekkend boek.’ **** de volkskrant ‘onderzoeksjournalistiek op zijn best, waarbij de zwaarbevochten toegang tot diep inzicht leidt. het resultaat is een onderzoek naar de onzichtbare littekens van china, dat essentiele lectuur is voor iedereen die de natie van vandaag beter wil begrijpen.’ the guardian ‘branigans boek biedt een even belangrijke als waarschuwende les: de gevaren van het negeren of verdraaien van de geschiedenis. wat een land in zijn historische gegevens bagatelliseert, blijft weerklinken, of het nu de culturele revolutie in china is of de behandeling van oorspronkelijke amerikanen en de erfenis van de slavernij in de verenigde staten.’ the new york times