als auteur is jakri brabou voor iedereen een onbekende. de exotische klank van zijn naam suggereert een overzeese afkomst maar waarschijnlijk - een aantal letterkundigen leiden dit af uit terugkerende zinsconstructies en klankvoorkeuren - liggen zijn roots in zuid west-vlaanderen. dit boek vertelt niet alleen over het dramatische levenseinde van zijn familie, maar ook over een wereldwijde crisisperiode die velen hadden zien aankomen, maar waartegen te weinig mensen de krachten bundelden om ze tegen te houden. uit de gevonden manuscripten blijkt dat het niet zijn ambitie was om deze tekst als roman te publiceren, maar dat de dialogen oorspronkelijk voor het theater bedoeld waren. waarom deze tekst met de werktitel "nat" nooit werd opgevoerd is niet duidelijk. laten we het erbij houden dat, zolang het water zich niet teruggetrokken had, de tijd er nog niet rijp voor was. wat er van de auteur geworden is, of hij nog leeft of niet, weet niemand. hij is gegaan zoals hij is gekomen: vanuit het niets terug naar het niets. in wat velen als zijn afscheidsbrief beschouwen schrijft jakri brabou: "het ware beter geweest als de aarde plat was. dan kon alles er vanaf druipen."