de klimaatcrisis is even verwarrend als urgent. de situatie waarin onze samenleving zich bevindt, vertoont duidelijke parallellen met die van 1789. toen moesten tijdens de franse revolutie de monarchie en landadel hun rechten delen met de boeren, burgers en buitenlui. vandaag de dag heeft de levende natuur net zo weinig rechten als de horigen en lijfeigenen van toen. er lijkt opnieuw een revolutie nodig om ook deze rechten af te dwingen. willen we voorkomen dat de natuur haar rechten opeist met uitstervende ecosystemen en daaraan verbonden voedseltekorten en migratiestromen, dan zullen we ook het niet-menselijk leven moeten integreren in ons rechtssysteem en staatsbestel. de levende natuur is letterlijk en figuurlijk de brandstof van onze cultuur, en zij verdient gelijke bestaansrechten. in 'rechtsgelijkheid voor de natuur' vertelt erik kaptein waarom en hoe.