met ‘rechteloze werkelijkheid’ is de pluchen revolutie afgerond.  in de kenmerkende stijl van hofstra (joure 1949) worden serieuze zaken met humor benaderd. daar waar de vakinhoudelijke politieke lichtgewichten het laten afweten, komt hofstra met oplossingen. voorwaarde voor het vinden van oplossingen is ‘out of the box’ durven denken. wanneer dat lukt blijken het onderwijs, de zorg, de veiligheid en het milieu significant beter en wellicht zelfs goedkoper te kunnen worden. hilarische momenten worden afgewisseld met serieuze items. mede door complottheorieen - die waarschijnlijker lijken dan de officiele lezingen - zorgt hofstra voor een boeiend verhaal. immers, de puissant rijken hebben de macht en maken de dienst uit in een rechteloze wereld. wie denkt dat uitsluitend nederland grote problemen kent, is naief. de getuigenissen van vlaamse lovely ann over met name excessen binnen de belgische zorg, zijn afgrijselijk. door de mengeling van fictie en werkelijkheid, vermengd met historische feiten en filosofische voorzetjes, creeerde hofstra na vier eerdere titels wederom een literair verantwoord boek dat leest als een thriller. yvonne kroonenberg schreef na lezing van romke d’13 en revolutie: wat als…?: ‘rients hofstra kan niet alleen schrijven, hij heeft ook een krachtige, directe stijl.’ journalist harry de jong over romke d’13: ‘ammunitie genoeg voor een niet alledaags boek.’