de inheemse asmina is dertien jaar oud als ze per ongeluk het onheil over haar familie afroept met het gevolg dat ze door haar vader wordt verkocht aan een blanke man. die dwingt haar het bed met hem te delen. ze overwint haar afkeer en haar angsten, maar het gemis van haar familie – met name van haar jongste zusje – is altijd aanwezig. ze krijgt drie kinderen en denkt dat ze haar leven op orde heeft, maar dan wordt ze opnieuw verstoten. radeloos slaat ze met haar kinderen op de vlucht en komt terecht in een achteraf dorp op west-java. ze ontwikkelt zich tot een sterke vrouw die ondanks grote verliezen haar lot in eigen handen neemt. marian puijk (1957) schrijft hoofdzakelijk over nederlands-indie en het huidige indonesie. haar korte verhalen – onder andere ‘finale in blauw organdie’, ‘nazomerdans’, ‘elpenbeen’, ‘ava’s overkant’ – zijn gepubliceerd in verhalenbundels, tijdschriften en kranten. haar inspiratie haalt ze uit reizen, gesprekken met mensen en ontelbare boeken. ‘rafelranden van een kampong’ is haar debuutroman.