een universum vol antihelden. dat is wat anthony palaia ons serveert met zijn vierde worp. zijn verhalenbundel 'prairie' is gedrenkt in alcohol en een roekeloos nihilisme. de zwarte humor druipt van de muren in onvergetelijke scenes, palaia’s nietsontziende pen brengt een tragiek zonder weerga, die evenwel heel herkenbaar is als wijzelf ook eens echt zouden rondkijken in de westerse samenleving. 'prairie' brengt een mix van onconventionele verhalen, verpakt in spanning, horror en drama. voeg daar een stel antipathieke hoofdpersonen aan toe, voor wie je alsnog begint te supporteren op hun wanordelijke pad, en je hebt alweer een avondvullende show. je zult je ongemakkelijk voelen, genieten van de spitsvondige dialogen, lachen met knipogen en kwinkslagen en uiteindelijk zul je niets anders dan concluderen: palaia heeft het weer geflikt! 'alle palaia-thema’s zijn opnieuw mooi verweven tot een donkere wereld vol schimmige, veelal eenzame figuren die in groteske, grappige en gewelddadige situaties terechtkomen.' anthony palaia debuteerde in 2019 met 'relatief ongeschonden', een rauwe roman a la 'american psycho' waarin de lezer in het hoofd mocht kruipen van een genadeloze psychopaat. nadien volgden nog twee romans met memorabele personages aan de rand van de samenleving. 'prairie' brengt een uitgekiende selectie kortverhalen die voortborduren op palaia’s belangrijkste ingredienten: satire, escapisme, ledigheid, horror, seks, drank en drugs.