wetenschap en politiek zijn beide voorbeeld van normatieve praktijken. hun verschillende karakter maakt het mogelijk dat ze elkaar wederzijds kunnen verrijken. toch kunnen ze elkaar ook in de weg zitten. oneigenlijke politieke prioriteiten kunnen leiden tot onverantwoorde bezuinigingen op uitgaven voor wetenschap. omgekeerd kan wetenschap worden misbruikt voor politieke doeleinden. het komt erop aan dat zowel wetenschappers als politici zich van het eigen karakter van hun normatieve praktijk bewust zijn en hiernaar handelen. dat kan een vruchtbare samenwerking bevorderen en ontsporingen voorkomen. in dit essay reflecteert marc j. de vries op de verhouding tussen wetenschap en politiek, en geeft voorbeelden vanuit diverse beleidsterreinen in de praktijk van de politiek.