alle vrouwen die ik ken hebben hem nog. ergens op zolder in een doos of gewoon in een lade of kast ligt het poezie-album dat je als meisje kreeg. je dierbare schreven erin en daarna de juffrouw en meester en iedereen die je graag in je poezie- album wilde laten schrijven. dit album zul je de rest van je leven bewaren, zoals ik, mijn moeder, mijn oma en mijn vriendinnen dat deden. daarom vond ik het tijd worden om dit album opnieuw leven in te blazen, in deze snelle en digitale wereld. het is moderner geworden door het gebruik van diverse technieken en de vormgeving. het vertrouwde vierkanten model is gebleven.