waarom hebben we het huis van de overheid zo ingericht dat de menselijke maat er niet meer in past? binnen de overheid is de structuur vaak een doel op zich geworden. we tekenen organogrammen, schuiven met functies en verdelen het werk over losse afdelingen. we noemen dit de systeemlogica: een inrichting gericht op beheersbaarheid, die de professional de ruimte ontneemt om te doen wat nodig is voor de burger. patroonlogica vi structuur legt bloot hoe deze inrichting de praktijk gijzelt. het boek beschrijft hoe de afstand tussen de zolder (beleid) en de begane grond (uitvoering) signalen wegfiltert. het laat zien waarom werken in aparte 'kamers' leidt tot blindheid voor de mens achter het dossier. echte verandering komt niet door de zoveelste reorganisatie, maar door de vorm weer dienstbaar te maken aan de inhoud. de patroonlogica-methode maakt de weg naar een begrijpelijke inrichting inzichtelijk. dit boek geeft handvatten om muren af te breken en de verantwoordelijkheid terug te leggen bij de vakman die de burger in de ogen kijkt. het is het noodzakelijke sluitstuk naar een overheid die niet langer gevangen zit in haar eigen regels, maar handelt vanuit de bedoeling.