‘jouw ouders zijn niet wie je denkt dat ze zijn…’ hij begon nu tegen zijn gewoonte in te hakkelen en keek naar marthe. ‘dat wil zeggen, die mensen die op het politiebureau zitten, zijn niet je echte ouders. in de jaren dat je opgroeide, zijn zij jouw pleegouders geweest,’ vulde zij aan. het kwam als een opluchting. dat zij werkelijk mijn ouders waren, beiden of een van hen, had ik mij eigenlijk nooit kunnen voorstellen. stephan winterson groeit eind veertiger jaren van de vorige eeuw op bij zijn wereldvreemde pleegouders in de havenstad richport in silver cape. na hun arrestatie neemt zijn oom frederik winterson, magnaat en broer van stephans vader, de jongen op in zijn appartement dat hij bewoont met zijn huishoudster, marthe meisner. al na een paar jaar laat hij hem in een jeugdinstelling plaatsen. daar krijgt stephan interesse voor de bouw van muziekinstrumenten en ontdekt de poezie in de muziek, als zenuwbaan naar diepste emoties. zoals steeds in zijn leven wordt stephan ook hier geconfronteerd met mensen die zich anders voordoen dan ze zijn. hij hoopt op steun, liefde en begrip maar weet niet hoe hij dat kan verwerven en behouden. langzamerhand raakt hij steeds verder vervreemd van de werkelijkheid. een boeiend, zorgvuldig opgebouwd verhaal met als centrale thema, de zoektocht naar identiteit en de peilloze kracht van muziek. thomas jiskoot (1959, haarlem) studeerde engels aan de universiteit van amsterdam en werkt als redacteur en vertaler. overplaatsing is zijn debuut.