“mama blijft met opengesperde ogen naar me kijken. ik zie afkeer en angst in haar blik. dan hoor ik het gesnik van mijn zusje. ik kijk in de spiegel en zie iemand die ik niet ken. mijn ogen zijn zo zwart als de nacht en mijn gezicht knalrood van inspanning. ik lijk niet op een mens, maar meer op een monster. de haat staat in mijn ogen. is dit wie ik ben geworden?” anika kreeg de diagnose borderline toen ze 18 jaar oud was en werd opgenomen in een kliniek. in over the borderline beschrijft zij op treffende en indringende wijze hoe zij de zwartste periode uit haar leven heeft ervaren en hoe zij uiteindelijk leerde leven met borderline, na jaren van intensieve therapie.