‘liefde is de innerlijke ondeelbaarheid en wezenseenheid van twee levens’, schreef de grote russische filosoof vladimir solovjov. ‘de natuurlijke hartstocht streeft wel naar deze toestand, maar bereikt deze nooit. en daarom moet een hart, dat een waardig leven, dat wil zeggen een leven in de liefde zoekt, een andere weg inslaan.’ het is deze ‘andere weg’ die in de twee opstellen uit de bundel "over liefde" is beschreven. in "het levensdrama van plato" zien we hoe de grote griekse filosoof van de liefde in het midden van zijn leven door de vleugelslag van eros aangeraakt werd, hierdoor een ingrijpende verandering onderging, maar deze niet wist vast te houden. dit werd de aanleiding voor zijn diepe val. wat zouden we van plato hebben geleerd, indien hij zijn theorie van de liefde had voltooid? in het opstel over "de betekenis van de liefde" waagt solovjov een unieke poging verder te gaan op het punt waar plato is blijven steken en diens filosofie van de liefde te voltooien. het perspectief, dat hierdoor ontstaat is immens: dankzij de kosmische kracht van de liefde zal de mens ooit, in een verre toekomst in staat zijn niet alleen een ‘nieuwe mens’ te scheppen, maar ook een ‘nieuwe hemel en een nieuwe aarde’. deze toekomst begint echter nu! aan deze uitgave is een inleiding toegevoegd, waarin de belangrijkste gebeurtenissen uit solovjovs leven worden geschetst. geen abstracte theorie blijkt het, die solovjov naar voren brengt, maar geleefde werkelijkheid, de rijpe vrucht van een leven vol liefde. zelf ging solovjov de met doornen bezaaide weg van de liefde uit volle overtuiging. "over liefde" bevat een uitnodiging om deze weg met solovjov te gaan. een uiterst hoopvol boek.