fenomenaal egodocument van een tachtigjarige homo in een heterorelatie hoe is het om in de vijftiger jaren als homoseksueel op te groeien in de biblebelt? in ‘oudroze’ vertelt oud-leraar jacob diederiks openhartig over de strijd die hij heeft gevoerd met zijn homoseksualiteit. het gezin waarin hij opgroeit en de kerk zitten niet echt te wachten op zijn coming-out, zodat hij tientallen jaren worstelt met zijn seksualiteit. toch lukt het hem om op zijn zeventigste met zichzelf in het reine te komen. zijn persoonlijke ervaringen verweeft hij moeiteloos met de actualiteit. want hoewel het tij in de kerken langzaam keert en er steeds meer aandacht is voor de lhbti-emancipatie, zit de kerk nog steeds vol met oudere mannen en vrouwen, die zich vanwege hun seksuele orientatie niet durven uiten of zich achtergesteld voelen. het is voor diederiks een van de redenen geworden om voor meer openheid en veiligheid te pleiten binnen de kerk. zijn prachtige manier van schrijven maakt “oudroze” tot een fenomenaal egodocument, dat je van begin tot eind bij de keel grijpt. niet alleen voor (kerkelijke) lhbti'ers die zich in zijn verhaal herkennen, maar voor iedereen die pleit voor meer openheid.