‘het was nooit mijn bedoeling om mezelf pijn te doen of blijvend letsel toe te brengen. ik was juist heel bang voor pijn, maar zodra ik uit het ziekenhuis was ontslagen, kreeg ik heimwee.’ mensen die lijden aan de nagebootste stoornis (ook wel bekend als het munchhausensyndroom) hebben doorgaans maar een doel: hun omgeving ervan overtuigen dat ze ziek zijn, een handicap hebben of lijden aan een psychische stoornis. om de gewenste aandacht en sympathie te krijgen van omgeving, artsen en verpleegkundigen, nemen zij vaak grote (en soms dodelijke) risico’s. een andere verschijningsvorm is het munchhausen-by-proxysyndroom, waarbij een ouder schade aan het eigen kind toebrengt. het is de dodelijkste vorm van kindermishandeling. in het internettijdperk is er een nieuwe vorm bijgekomen: online een ernstige ziekte simuleren stelt mensen in staat daar grote groepen mensen bij te betrekken. de nagebootste stoornis is een van de controversieelste en ingewikkeldste stoornissen in de medische wereld. feldman en yates geven mensen die lijden aan de stoornis niet alleen een gezicht, maar komen ook met adviezen over hoe met hen om te gaan. marc feldman is verbonden aan de universiteit van alabama als clinical professor of psychiatry en adjunct professor of psychology. gregory yates ontving een prestigieuze prijs voor zijn afstudeerscriptie aan oxford university. hij is momenteel verbonden aan het institute for psychiatry, psychology and neuroscience van king’s college london.