jo ritzen (1945) stond midden in de grote veranderingen van onze tijd. als minister van onderwijs, voorzitter van het college van bestuur van de universiteit maastricht en vicepresident van de wereldbank was hij jarenlang een drijvende kracht achter onderwijsvernieuwing, internationale samenwerking en maatschappelijke vooruitgang. maar terwijl nederland economisch bloeide en de wereld opener leek dan ooit, zag hij ook hoe marktdenken, consumentisme en groeiend wantrouwen de samenleving begonnen te ondermijnen, en hoe de natuur het steeds vaker verloor van de economie. in optimisme als opdracht vertelt ritzen zijn persoonlijke verhaal: van zijn jeugd in het naoorlogse limburg tot zijn rol in de haagse politiek en de wereld van internationale samenwerking en kennisuitwisseling. met open vizier kijkt hij terug op de keuzes van zijn generatie en stelt hij de prangende vraag: hadden we het anders moeten doen?