het nieuwe boek van j.c. amberchele is een verzameling bespiegelingen en observaties over zijn leven voor en na zijn arrestatie en gevangenzetting in een maximum security prison in het zuiden van de v.s. tijdens zijn detentie kwam hij in aanraking met het werk van douglas harding en realiseerde hij de leegte die de kern vormt van ieders bestaan. opengebroken gaat over al dan niet leven in de ontwaakte staat, en hoe de ontdekking van je leegte - je goddelijkheid - het verschil uitmaakt tussen die twee mogelijkheden. j.c. amberchele is meedogenloos eerlijk over zichzelf, maar vol mededogen met de mensen om hem heen, die misschien wel meer dan wie ook vechten om zich staande te houden tegenover 'de ander'. 'als ik terugkijk en deze bewuste leegte zie, weet ik dat alles wat ooit is verschenen in mijn leven - iedere persoon, ieder tafereel, ieder moment - ook weer is verdwenen, ieder moment opnieuw. er was, en is, niets om me aan vast te houden, niet een persoon of ding. dat geldt ook voor dit lichaam en deze geest. die verschijnen weliswaar vaker dan andere verschijnselen, maar ze vormen duidelijk niet meer dan een serie opeenvolgende taferelen, aaneengeregen als de beeldjes van een film die allemaal onmiddellijk weer verdwijnen, net als alle andere dingen. maar een ding verdwijnt nooit, en dat is dit bewuste niet-iets, deze zo duidelijk zichtbare leegte waarin de taferelen verschijnen. en omdat er niets is waar je je aan vast kunt houden, moet ik dat niet-iets wel zijn, moet het wel zijn wat ik in werkelijkheid ben.'