na zijn pensioen start jacob piet (1869-1958) in 1938 met logboekaantekeningen over zijn werkzaamheden in zijn bloemen-, annex moestuin in het hart van de amsterdamse watergraafsmeer. wanneer de politieke spanningen in europa toenemen, groeien zijn notities uit tot bijzondere oorlogsdagboeken. zijn kijk op de oorlog formuleert jacob piet met gevoel voor humor en ironie. in de tekst weerklinkt zijn vrijzinnig doopsgezinde opvoeding en sociaaldemocratische overtuiging. de dagboeken geven een uniek beeld van hoe jacob piet zich staande houdt wanneer dood en verderf om hem heen toeslaan en het gebrek aan brandstof, elektriciteit en voedsel toeneemt. lies netel (1959) is kunsthistorica. ze publiceerde diverse kunstenaarsbiografieen en schreef over nederlandse moderne kunst van de twintigste eeuw.