in 'oog in oog met gaia' stelt de franse filosoof en wetenschapsantropoloog bruno latour dat de natuur niet langer de stabiele achtergrond vormt van ons doen en laten. we zijn toegetreden tot het tijdvak van het antropoceen, het tijdvak waarin de ecologische gevolgen van het menselijk handelen hardhandig op de voorgrond treden. de ecologische mutatie die zich voltrekt, betitelt latour als het nieuwe klimaatregime. de oude natuur wijkt voor een wezen in beweging, waarin menselijke activiteit en natuurlijke wereld talloze onverwachte verbindingen aangaan: gaia. latour neemt de controversiele gaia-hypothese van james lovelock als uitgangspunt, en zet daarnaast rechtsfilosofie en kunst in om de politieke, religieuze en wetenschappelijke dimensies van het verouderde natuurbegrip te ontwarren. zo legt hij in dit ongemeen rijke en verrassende boek de basis voor een hoogst noodzakelijke politisering van de ecologie. 'oog in oog met gaia' is voortgekomen uit een cyclus van lezingen in edinburgh. de lezingen zijn uitgebreid en volledig herschreven, met behoud van de oorspronkelijke toon en stijl. latour koppelt denken-in-actie en humor aan een fabelachtige eruditie, maar schuwt de polemiek niet.