deze bundel heeft het niet met schoonschrijverij. de wereld kan niet schoongeschreven worden. de lezer van het gedicht is niet de lezer van de krant, van het internetbericht, van de wettekst, van het pamflet of de roman. op zijn best draagt hij al deze manieren van lezen in zich. maar de lezer van het gedicht is niet uit op informatie, op een verhaal of een influistering. het gedicht, dat weten we sinds het einde van de 19e eeuw, wil niet meer of minder dan de ontregeling van alle zinnen. daar is, sinds het begin van de 21ste eeuw, de politiek in geslaagd – en misschien meer nog, al sinds het einde van de 20ste eeuw, de economie. welk terrein ligt dan nog braak voor de poezie? elvis peeters (1957) publiceerde de dichtbundels dichter (2008), nu (2015), antithesen (2018) en de wanbidder (2020). samen met coauteur nicole van bael schrijft hij ook proza en theater. in 2021 verscheen hun novelle wat alleen wij weten met tekeningen van charlotte peys.