als ik verbraste waar jij nu zonder zit, ontliep wie jij nu in je leven mist als ik ijverig opbouwde wat jou al je kracht kost te ontmantelen: het spijt me van de hoge inzet, het lage rendement, het failliet. bij het verbranden van mijn geloofsbrieven, onthoud alsjeblieft: als ik de aanjager was van je ongeluk, dan ook de vonk van je levenslust. in de nieuwe bundel van bernard wesseling wordt een voorlopige balans opgemaakt: een weerspiegeling van wat hij denkt te hebben begrepen van deze wereld tot nu toe. daarnaast is de politiek zijn gedichten binnengeslopen. dit zorgt voor een rijke thematiek. beschouwelijke gedichten die het magisch denken hoog houden, zonder de grote boze realiteit zijn gram te weigeren.