vol overgave storten we ons op self-tracking en mindfulness, zijn we baas in eigen moestuin en gaan we op vakantie het liefst back to basics in een joert. de grimmige buitenwereld archiveren we liever met snapshots en selfies dan dat we de barricaden op gaan. de onstuitbare focus op onszelf en ons individueel welzijn lijkt een antidepressivum waarmee we ons teveel aan angst in de hand houden en onze onzekerheid bedwingen. ondertussen duren humanitaire, economische en ecologische crises voort. aan de hand van filosofen als jacques derrida, donna haraway, don ihde, soren kierkegaard en socrates biedt onszelf voorbij een perspectief op de mens in verwarrende tijden.