in onstandig heden staat niets vast. een gebrekkig evenwichtsgevoel, televisiebeelden van oekraine en gaza, een adoptie, een medisch wonder, afbrokkelende landschappen – alles brengt onrust. niets is bestendig, ook de vorm van de gedichten niet. er zijn vrije verzen en gebonden liedteksten, en lengte, compactheid en toon varieren enorm, soms zelfs binnen een gedicht. voor schotanus is dichten nu eenmaal elke keer weer een avontuur in en met de taal. * waarom toch dat zoeken naar een stijl zo’n uniek monomane? ik kan wel een koffiepot op papier zetten maar geen twee achter elkaar zoals gubbels ik zou er meteen thee uit morsen en om de situatie te redden een vis laten zwemmen in de vlek.