‘je hebt me onlangs gevraagd het leven van jouw oma en de omgeving waarin we leefden tijdens mijn kinderjaren voor je op te tekenen.’ dat zijn de eerste woorden waarmee vamba sherif zich in ongekende liefde tot zijn tienjarige dochter bendu richt. daarna beschrijft hij hoe hij opgroeit in een vooraanstaande familie van geestelijk leiders en wetenschappers in liberia. een familie waarin plaats is voor verschillende geloven en de vrouwen een cruciale rol spelen. als de jonge vamba ongeschreven wetten overtreedt, is het oordeel hard: verbanning. hij komt terecht in koeweit, vlucht tijdens de golfoorlog naar syrie en belandt uiteindelijk in een azc in nederland. terwijl de bloedige burgeroorlog in zijn geboorteland ook zijn familie hard treft, probeert vamba zich staande te houden in de nederlandse samenleving. ‘wees moedig. niets kan je menselijkheid afbreken. alleen als jij het toelaat, krijgen negatieve ervaringen vat op je. koester zowel de kleine als de grote dingen van het leven. zoek eenheid in de mens. dit is je erfenis.’