bob uhlenbeck vanuit pakan baroe aan zijn vrouw in kamp tjideng: liefste bini, ik heb nu de gelegenheid om wat rustiger te schrijven. eerst maar iets over mijzelf: eind juli 1944 werd de stadswacht batavia uit het burgerkamp in bandoeng waar wij toen een half jaar zaten, gelicht en als krijgsgevangene gebracht naar het 10e bataljon in batavia. na daar zeven weken gezeten te hebben vertrokken wij half september naar sumatra bestemming padang. toen begon het verschrikkelijkste jaar van mijn leven. ik ben niet in de stemming om je nu al de ellende van de torpedering van het stampvolle schip ± 7000 mensen, en alles wat daarop is gevolgd te vertellen. dat komt later wel; al zullen we er beter aan doen alles maar te vergeten en uitsluitend het oog te richten op de toekomst….