onbegrijpelijk nieuw   gedichten en impressies   in deze derde bundel van lija hirsch komen we een aantal boeiende mensen tegen: een moeder die ondanks de zware impact van een oorlog een positief bestaan wil opbouwen (wat niet altijd lukt), kinderen die ondanks hun kwetsbaarheid een plekje zoeken dat bij hen past, een stervende die alleen is en een stervende die zijn broer naast zich heeft. een ontmoeting in het park die aanvoelt als een belofte van toekomst en een tante die als verpleegster het leven leert kennen en eerbiedigen:   mijn tante heeft het leven zo lief: de rijkdom en  de mateloze  kwetsbaarheid.   de teksten lijken soms een weergave van zowel de uiterlijke als de innerlijke werkelijkheid te willen zijn: niet alleen het zichtbare beschrijven, maar ook wat er op datzelfde moment binnenin de personen leeft.   tijdloze thema’s als liefde, dood, eenzaamheid, schoonheid en gemis staan centraal. en de wil om van iedere situatie de essentie te doorgronden.     heelal   als jij er bent is het of iedereen die ik ooit heb liefgehad tegelijk aanwezig is   de ruimte tussen ons is als de ruimte tussen de sterren:   niet leeg, maar vol onzegbaar, levend licht.