sergej dovlatov is vanaf zijn ontijdige dood in 1990 razendsnel een van de populairste schrijvers in rusland geworden. dat heeft hij te danken aan de schijnbare eenvoud van zijn stijl, met zijn kernachtige zinnen en laconieke toon, en aan de verhalen zelf, die bevolkt worden door een parade van verschoppelingen,eeuwige dupes, criminelen, ongelukkigen en andere pechvogels. rode draad is dovlatovs leven zelf, de schrijver die uitgegeven wil worden, waardoor alles wat hij schrijft het stempel van doorleefde waarachtigheid draagt. als geen ander wist hij mensen te karakteriseren, wat hem niet altijd in dank werd afgenomen. dovlatov schreef acht romans, die als radertjes in een uurwerk aaneengeschakeld zijn. van dat achtluik is dit een vierluik. het bevat zijn hilarische mislukkingen bij een estse krant ( compromis), zijn familiegeschiedenis, vanaf zijn grootvader uit vladivostok tot zijn in new york geboren zoon ( die van ons), een verslag van zijn pogingen uitgegeven te worden in leningrad en de gebeurtenissen rond de krant die hij in new york begint ( ambacht), en ten slotte het verhaal van een literaire conferentie met geemigreerde russische schrijvers in californie, dat ook vertelt over zijn eerste huwelijk in leningrad ( filiaal).