als je leeftijd een 9 bevat, is het tijd voor beslissingen, weet lou rijziger. ze is 49. alleen heeft zij de beslissingen niet zelf in de hand. vlak na het overlijden van haar vader stopt haar column bij de krant – de krant waar haar vader ook voor werkte. de chef biedt haar een baantje aan als opschoner van het necrologieenarchief. een ondankbare klus, denkt ze. maar ze raakt gefascineerd door het genre, en komt het laatste verhaal van haar vader op het spoor. het leidt naar spanje. lou besluit het te gaan afmaken. met haar kat broer, de 6-jarige emmy en een zakje met as van haar vader begint ze aan een roadtrip naar het zuiden. ‘de kracht van posthuma de boer schuilt in haar talent om de menselijkheid van haar karakters. te tonen. […] je begrijpt ze.’ – de volkskrant