“dit boekje is een mozaiek van liefdesgedichten die ik schreef voor mijn vrouw suzy tijdens ons leven samen en na haar overgang. de vertaling naar chileens van een deel ervan zijn een verwijzing naar ‘100 liefdesgedichten’ van nobelprijswinnaar pablo neruda. er staan ook gedichten in geschreven voor mijn andere grote liefdes, mijn dochter evy en mijn kleindochters aline en jill. verder een selectie uit de wereldliteratuur die suzy mooi vond en die ik haar nog steeds voorlees.” “de gedichten zijn stille getuigen van mijn grenzeloze liefde voor mijn geliefden, maar ook van mijn grote angst voor het verlies ervan. woorden van licht en donker, van hoop en vertwijfeling, van geluk en pijn, van angst en liefde die de lezer laten weten dat hij altijd kan kiezen voor de liefde.“ volgens suzy kunnen alle gevoelens in onze ervaringswereld teruggebracht worden tot twee basis emoties, angst en liefde. twee uitersten van dezelfde energie, het fundament van onze ziel en van alles wat bestaat in het universum. eric willemsens