er wordt wel eens gezegd dat we onze eigen grootste vijand zijn. omdat we altijd wel iets op- of aan te merken hebben op onszelf. op onze prestaties. op hoe we eruit zien. op die promotie die aan ons neus voorbij ging. het gebeurt maar zelden dat we onszelf ergens een welverdiend compliment voor geven. herken je dat? en herken je ook dat je op de mensen in je omgeving heel anders reageert? als je vriend zakt voor zijn examen, wijs je hem op alle dingen die hij wel goed kan. en als je vriendin de schuld van haar relatiecrisis bij zichzelf legt, zeg je dat ze eens wat aardiger voor zichzelf moet zijn. je kunt het dus wel: vervelende gebeurtenissen en situaties in het juiste perspectief plaatsen. alleen niet voor jezelf. en dat is natuurlijk wel wat raar. want juist met jezelf zou je de allerbeste maatjes moeten zijn. je neemt jezelf immers je hele leven met je mee! hoogste tijd dus dat je met compassie en mededogen naar jezelf leert kijken. dat je echt accepteert dat je goede en slechte kanten hebt. dat die bij jou horen en je tot een compleet en interessant mens maken. dat je wat liever voor jezelf wordt, jezelf als het ware omarmt. in omarm jezelf leert gijs jansen je hoe je dat doet. een boek dat je leert om milder met jezelf om te gaan, zonder zweverig gedoe. door het doen van de oefeningen zul je een hernieuwde vriendschap met jezelf sluiten, waarbinnen je alles mag denken, voelen en zijn.