Om naar het kiemen te kijken
Om naar het kiemen te kijken
Vanaf begin 1966, 17 jaar oud, heb ik me, even onbeholpen als experimenteel, gewaagd aan de poezie of wat daarvoor door moet gaan. Soms ook wel proza, aanzetten tot verhalen, e.d. Zoals ik eerder schreef in 'alles zou kunnen ophouden': “als het er echt op aankwam me uit te drukken in woorden resulteerde dat vrijwel altijd in poezie.
Zelfs als ik het wel eens waagde in proza te starten, 'ontaardde' het toch weer in poezie. Waarmee ik bedoel dat de zinnen uitgemergeld raakten, de woorden zich beperkten tot de meest noodzakelijke, die qua innerlijk en uiterlijk bij elkaar moesten passen. Niet snel tevreden, zelden een voorzichtige glimlach, veel twijfel, veel schrappen.” na een halve eeuw schrappen wordt het tijd om echt op te ruimen.
Ik kan dat beter zelf doen dan het aan een ander over te laten de berg oud papier te vergroten met het resultaat van 50 jaar stug doorschrijven. Het leeghalen van de vele mappen en vooral het verscheuren van wat ik aan het papier heb toevertrouwd, geeft een dubbel gevoel. Enerzijds opluchting, anderzijds lijkt het op de schrijnende pijn van loslatende huid, van schaafwondjes, van heimwee naar alles wat verloren is gegaan, van verliezen tegen de tijd.
Producteigenschappen:
Meer informatie
Bekijk ook
Assetmanagement voor een veilige en vitale Rotterdamse delta
veel infrastructuur komt op leeftijd en is aan renovatie of vervanging toe. klimaatverandering doet...
Huis Droom - Ik lees als een trein
han is tien als mam zegt:‘ik kocht een huis in vlier.’han schrikt. weg uit hun flat?met de bus naar...
Dat heb ik weer!
britt gaat helemaal uit haar dak. blok geitensok, de grootste loserleraar van school die verkering ...
Wachtwoordenboek verwondering A5
het beheer van wachtwoorden kan een lastige klus zijn, vooral als je voor elke website die je bezoe...
