olivia ben ik zelf gaan tekenen, toen we zelf in een proces belandde, waarbij ons moeder oa. alzheimer kreeg. ik wilde de verbinding tussen ons levend houden en niet alleen maar bezig zijn met het koude proces van papieren en dokters. ik sprak meerdere mensen die iemand hadden verloren of een dierbare die ziek is. bij elk verhaal stond het maken van herinneringen centraal. vaak veel te laat werd er aan gedacht, om iets te bespreken en bovenal waar nodig uit te spreken naar elkaar. olivia is er om je eraan te herinneren dat herinneringen nu gemaakt moeten worden voor later, omdat ze je troost maar ook kracht en energie kunnen bieden. olivia is een metafoor van alle verhalen. olivia is door haar zachte vormen en kleuren toegankelijk en om tijdens dit levenspad de verbinding open te houden. door samen op te trekken en de verbinding aan te gaan maak je al herinneringen, een kop thee en even de tijd nemen om te praten is al waardevol. vaak zijn de kostbare momenten die momenten die geen geld kosten. olivia is een mooi middel om te communiceren. ze opent je hart en helpt je even vergeten. door de weinig tekst en mogelijkheid tot eigen invulling omarmt het boek jouw en je dierbaren. geef haar kado of geef het boek door zodat je een ander hart kan verwarmen en aanzetten tot verbinden en herinneringen maken en opnieuw beleven. de waardevolle tijd staat dan even stil. warme groet, maureen hennep