met hun campertje, maar ook logerend in pensions en bij de lokale bevolking thuis, reist schrijver en acteur (soldaat van oranje, zwartboek) dolf de vries met zijn vrouw lout door oekraine en georgie. welcome, me no english, zegt ira. hoewel de auteur zinnen van deze strekking steeds tegenkomt, blijkt het taalprobleem voor mensenmens dolf de vries geen belemmering om inzicht te krijgen in het leven in deze twee nieuwe landen. dolf verhaalt over de indrukwekkende natuur, de prachtige iconen, de veerkracht en toekomstvisie van de bevolking, hun warme gastvrijheid en hunkering naar het westen, maar ook over trieste musea met vergane glorie en routineverhaaltjes afstekende gidsen, bouwputten, afval in de berm, en bijna onmogelijk te berijden wegen. het boek is een feest voor wie deze landen wil bezoeken, wie er al eens is geweest en wie gewoon thuis iets te weten wil komen over deze twee voormalige sovjetrepublieken. first lady van georgie sandra roelofs: de verhalen van dolf de vries over de georgiers geven uitstekend weer hoe zij zijn: vol levensvreugde, liefde voor het land, gastvrijheid, passie en creativiteit. en alles gebeurt onder het genot van heerlijke schotels en een goed glas wijn, want samen tafelen staat centraal in de georgische cultuur en het leven van alledag.