“‘niet bang zijn voor het donker,” zei mijn moeder toen ik een kind was, “het is dezelfde wereld, alleen zonder licht.” maar ik ben bang in het donker.’ op de tweede verdieping van een appartementencomplex dat uitsluitend door vrouwen wordt bewoond, woont een vrouw van 57 jaar. ze heeft drie volwassen zonen, ze leeft alleen en slaapt geregeld onder haar salontafel. ze lijdt aan ptss sinds een zeer traumatische gewelddadige ervaring. elke week neemt ze de bus om haar therapeut te ontmoeten, en met haar vriendinnen in de buurt probeert ze de donkerte waarin ze zich bevindt te bestrijden en te hopen op nieuwe dromen. oefeningen in donkerte is een confronterende roman over geweld tegen vrouwen en de liefde tussen vrouwen onderling, over vrouw zijn en terugkijken op jezelf als kind, tiener, jonge vrouw en volwassene. over in het reine komen met je verleden – op je eigen voorwaarden.