de grandioze speelfilm the odyssey van regisseur christopher nolan heeft de belangstelling voor een van de oudste en invloedrijkste verhalen uit de westerse literatuur opnieuw aangewakkerd. homerus' odyssee is veel meer dan een avonturenverhaal: het is een epos over verlangen, trouw, verleiding, verlies en de moeizame weg naar huis. al bijna drieduizend jaar spreekt de omzwerving van odysseus tot de verbeelding van lezers, kunstenaars en vertellers. de hiernavolgende vertelling is geinspireerd door de zeventiende-eeuwse nederlandse vertaling van dirck volckertszoon coornhert, maar is herschreven in modern, literair nederlands. na de val van troje begint voor odysseus, koning van ithaka, een zwerftocht die tien jaar zal duren. onderweg trotseert hij de cycloop polyphemos, de betoveringen van kirke, de lokroep van de sirenen, de zeemonsters skylla en charybdis, en de toorn van poseidon, die hem na de verblinding van zijn zoon meedogenloos achtervolgt. terwijl de held van eiland naar eiland zwerft, wachten zijn vrouw penelope en zijn zoon telemachos thuis op zijn terugkeer, terwijl vrijers zijn paleis bezetten en zijn bezit verkwisten. met hulp van athena bereikt odysseus uiteindelijk vermomd zijn vaderland. samen met telemachos en enkele trouwe dienaren beraamt hij de ondergang van de vrijers. nadat hij zich door het spannen van zijn beroemde boog heeft geopenbaard, neemt hij op beslissende wijze wraak en herstelt hij de orde in zijn huis. uiteindelijk herkennen ook penelope en zijn oude vader laertes hem weer, waarna vrede terugkeert op ithaka. zo eindigt de odyssee als een verhaal waarin niet alleen heldhaftigheid, maar vooral volharding, wijsheid en trouw de weg naar huis mogelijk maken.