net als in haar gedichten weet kira wuck in deze verhalen met ogenschijnlijk eenvoudige zinnen een universum aan betekenis op te roepen. ze laat de lezer kennismaken met de meest kleurrijke personages: een aan coke verslaafde bouwvakker, een boer die liever met zijn kippen praat dan met zijn filipijnse vrouw, en een echtgenote die zichzelf uithongert omdat ze haar zwaarlijvige man niet kan verdragen. de werkelijke kracht van deze verhalen schuilt onder de oppervlakte: hoewel er op het eerste gezicht veel te lachen valt, weet wuck haar personages in al hun onhandige menselijkheid pijnlijk realistisch neer te zetten. over finse meisjes: ‘dit zijn zinnen die ik wil lezen voor het slapengaan.’ arnon grunberg ‘onverwachte beelden, die mijn geroutineerde zondag op een aangename manier op losse schroeven zetten.’ remco campert