van maart tot september 1922 maakten louis couperus en zijn vrouw elisabeth een rondreis door japan. de schrijver van de romans 'eline vere', 'de boeken der kleine zielen' en 'de stille kracht' had ook goedgelezen reisbeschrijvingen van noord-afrika en spanje gepubliceerd. daarom vroeg de hoofdredacteur van 'de haagsche post' de beroemde couperus om in zijn krant verslag te doen van zijn japanse reis. de 32 'reisbrieven' van couperus zijn in 1925 gebundeld in 'nippon'. couperus schrijft beeldend over het japanse landschap en de toeristische bezienswaardigheden. hij geeft zijn kunstenaarsvisie op de japanse tempels en musea, de literatuur en de veranderende tradities. in 'nippon' maakt de lezer ook kennis met een onbekende kant van couperus. de reisbrieven zijn soms heel persoonlijk. het land van de verfijnde kunstvoorwerpen, waarin hij gehoopt had rond te dwalen, bleek niet te bestaan. bovendien werd hij ernstig ziek, zodat hij niet al zijn plannen kon uitvoeren. in zijn teleurstelling en pijn werd couperus' toon aarzelender, minder juichend dan in zijn eerdere werk. bijna intiem. binnen een jaar na zijn terugkomst uit japan stierf couperus in de steeg. samen met zijn japanse verhalen uit 'het snoer der ontferming' vormt 'nippon' dan ook het juwelen sluitstuk van een klassiek oeuvre. met een inleiding van petra teunissen-nijsse. 'de japansche ziel is niet minder gecompliceerd dan welke ziel ook, en de japanner - al is hij dan ook modern, zakenman, industrieel, koopman, politicus - is poetisch. er is ten minste een zeer poetische kant aan zijn ziel. en tevens is hij litterair: er is ten minste een bijna rhetorische kant aan zijn poetische en litteraire ziel. hij houdt van benamingen, woorden met hoofdletters - maar nu weet ik heusch niet of er hoofdletters bestaan in het japansche letterschrift! - ik meen dus met woorden-met-hoofdletters ons westersch begrip daarvan.'-louis couperus