'droomdebuut. met grote precisie verkent marion bruinenberg in nieuweling de menselijke geest. ' ***** elsevier weekblad 'geweldige debuutroman.' mezza ad simone woont in een donker dorp diep in de bergen, dat al decennia geen nieuwe inwoners meer kent. want wie wil er wonen op een plek waar de zon haast nooit schijnt? na het overlijden van haar vader slijt simone haar dagen met lezen en drinken. ze leeft volgens een vaste structuur om de verveling maar niet op de hielen te zitten. maar dan is daar ineens eveline. stralende, vrolijke eveline, die onderzoek komt doen naar planten in de schaduwrijke omgeving. met haar levenslust schudt ze het ingedutte dorp wakker en laat ze simone de schoonheid van het dal weer zien. als jongste bewoners trekken de twee zich aan elkaar op en groeien steeds dichter naar elkaar toe. maar langzaamaan ontstaan er ook scheurtjes in hun vriendschap. hoe goed kent simone haar eigenlijk? spreekt eveline wel de waarheid, of schuilt er meer achter haar komst? op fijnzinnige wijze schetst bruinenberg een portret van een hechte vriendschap, terwijl een dreiging continu sluimert. met nieuweling debuteert bruinenberg op uitzonderlijke wijze. 'bruinenberg voert strenge regie over herinnering en vergetelheid, houdt de spanning erin. (...) alles kantelt in dit hoogst literaire schimmenspel dat in een onstuimige stormnacht eindigt, even mooi als troosteloos. er verschijnen zelden nederlandse debuten die zo secuur en gelaagd de menselijke geest verkennen. knap werk.' ***** elsevier weekblad 'bruinenberg verstaat de kunst om in enkele pennenstreken de gekwelde gemoedstoestand van haar hoofdpersoon op te roepen, een ontluikende vriendschap te schetsen en de schoonheid van de natuur te beschrijven.' de telegraaf