de fysica heeft twee te onderscheiden paradigma’s: de relatieve en de absolute. de einsteinse theoretische fysica volgt wereldwijd het relatieve dogma en is nu, dit al vanaf haar geboorte 1890, in de stagnatie omdat het relatieve dogma technisch nooit kan functioneren als paradigma in de speciale sector theoretische fysica! wat is het onderscheid tussen de beide paradigma’s? bij de relativiteit gaat het om deeltjes/objecten onderling en bij absoluut om deeltjes/objecten in proces relatie ten aanzien van de ruimte! de huidige theoretische fysica zit wereldwijd gevangen in de einsteinse relativiteit en is overtuigd van haar (foute) paradigma! om in het fysische proces zuiver op het theoretische vlak te kunnen denken en werken heeft men twee zaken nodig: 1e het absolute paradigma, en 2e al enige verworven kennis uit dit gebied als startbasis om dan van hieruit met puzzelen nieuwe kennis te generen; men moet hiermee dan het absolute schema invullen! de theoretische fysica beseft nu nog niet eens dat het absolute paradigma bestaat, dit doordat zij vol is gefixeerd op de hype en het populisme van einstein als de grote leermeester die de geniale doorblik heeft in het fysische gebeuren! dit is echter een grote fout omdat einsteins overmoedige denken nog nooit iets heeft opgeleverd! einsteins overmoedige denken zag er oppervlakkig wel origineel uit voor al zijn vele gelovige bewonderaars, maar het werd nooit conform met de reele werkelijkheid! deze non conformiteit weigeren einsteins gelovigen hardnekkig in te zien en hopen, in hun blinde hype, nog steeds op een wonder want: “einstein heeft altijd gelijk!” ook bij non conform blijven de gelovigen jubelen: hun hoop sterft als allerlaatste! einstein leeft al sinds 1955 niet meer, maar de theoretische fysica verschuilt zich nu nog wel steeds achter de: einsteinse hype en populisme, het is daarmee een sekte die niet zelfstandig kan en wil denken en handelen zonder hun grote goeroe einstein! alles wat de ‘geniale’ einstein met zijn relativiteit heeft uitgedacht is onbruikbaar! dit boekwerk volgt het absolute paradigma: deeltjes en/of objecten staan hier met hun diepe materieproces in directe relatie tot de ruimte. dit is een continue proces en noodzakelijk voor het, zoveel als mogelijk, behoud van de materiestructuur! en de wiskundige grondformule van het diepste materieproces is: mc2-1/2mc2=1/2m(c=x y)2.. deze grondformule, uit de context of discovery, laat zien: gravitatie y is een variabel!