we verwachten meer van werk dan ooit. werk moet leuk zijn, bij ons passen en ons gelukkig maken. het liefst maken we ook nog eens impact. de lat ligt hoog. het maakt ons druk, overprikkeld en moe. en dus scrollen we onder werktijd door vacatures en dagdromen we over hoe het anders kan. in zijn poging simpeler te leven en te ontsnappen aan de prestatiemaatschappij werkt antropoloog bram kalkman drieenhalf jaar als fietskoerier. het brengt hem veel, maar de vragen blijven knagen. is dit goed genoeg? kan hij hier tevreden mee zijn? haalt hij wel het maximale uit zichzelf? en wat moet hij doen als hij besluit geen fietskoerier meer te willen zijn? in ‘niet voor het geld’ onderzoekt kalkman wat er gebeurt wanneer we meer van werk verlangen dan een salarisstrookje; of juist wat als er gebeurt wanneer we genoegen nemen met het werk dat we doen. het resultaat is een verfrissend boek over werk.