toen tinneke beeckman in de jaren negentig studeerde, leek vooruitgang vanzelfsprekend: het verleden was overwonnen, het heden draaide om vrijheid, en in de toekomst zou de liberale democratie wereldwijd zegevieren. dertig jaar later is dat vooruitgangsgeloof omgeslagen in onzekerheid, nostalgie en verlies van vertrouwen in de toekomst. in neem de tijd onderzoekt beeckman ideeen over tijd en vooruitgang. het idee van ‘het einde van de geschiedenis’ leidde tot depolitisering, technocratie en het gevoel dat er geen alternatief meer mogelijk is. in gesprek met denkers als hannah arendt, susan sontag en marcel gauchet laat beeckman overtuigend zien waarom politiek juist een open toekomst nodig heeft: een toekomst die niet vastligt, maar voorstelbaar en gedeeld blijft. want zonder toekomst verliest de democratie haar adem.  tinneke beeckman (1976) is een van de meest vooraanstaande filosofen in het nederlands taalgebied. ze schreef onder andere het bekroonde door spinoza’s lens (2012) en macht en onmacht (2015). met haar succesvolle machiavelli’s lef (2020) won ze de hypatiaprijs, en ken jezelf (2023) was een filosofische bestseller in vlaanderen en in nederland. naast haar boeken schrijft beeckman columns voor de standaard.