de bundel nachtschade van laura mijnders is deel 22 in de reeks eigentijdse poezie van uitgeverij voetnoot. een weids landschap dat troost biedt, de beklemming van zwijgende mensen, zachtheid en schuldgevoel, schurend ongemak en zachtgetinte jeugdherinneringen: in de gedichten van laura mijnders is overal ruimte voor. de bundel nachtschade van deze jonge dichteres is opvallend doorleefd. het is duidelijk dat ze er niet voor terugdeinst om haar ervaringen en observaties door haar gedichten heen te vlechten. laura's gedichten blijven echter niet beperkt tot haar eigen belevingswereld, maar staan in een veel bredere context. zo spelen veel gedichten zich af op het platteland, waar ze zelf echter nooit heeft gewoond. van andere ervaringen hoop je dat ze die niet zelf heeft meegemaakt. maar zeker weten doe je dat niet, want elke emotie komt levensecht over. 'van jongs af aan heb ik het platteland geassocieerd met een bepaalde vorm van confrontatie. het platteland is het decor waartegen de personages de confrontatie met elkaar of zichzelf aangaan, of juist blijven zwijgen boven de stamppot of met een sigaret in de hand. aardappelen, tabak - beide behoren ze tot de familie van de nachtschade, de veelzeggende titel van de bundel. laura mijnders (hardenberg, 1991) groeide op in assen, voor een groot deel in de horeca. veel van haar observaties en ervaringen zijn terechtgekomen in haar gedichten. sinds ze op de basisschool prijzen won voor voorlezen en dichten is ze niet meer gestopt met schrijven. de alledaagse dingen, onder meer haar werk in de horeca en de zorg, blijven haar inspireren en lopen als een rode draad door haar gedichten. haar werk werd gepubliceerd in avier, schoon schip, meandermagazine, op krakatau.nl en in diverse bloemlezingen. in 2013 behoorde ze tot de tien genomineerden voor de groninger museum poezieprijs en won ze de steen & been klaag trofee.