deze ruime bloemlezing uit het werk van de hongaarse dichter miklos radnoti (1909-1944) maakt de nederlandse lezer bekend met de rijkdom van zijn poezie. in 2021 verscheen het schriftje uit bor, de laatste gedichten die de hongaars-joodse dichter als dwangarbeider noteerde in de weken voordat hij door zijn hongaarse bewakers werd vermoord. maar radnoti’s poezie bestaat niet alleen uit ongeevenaarde meesterwerken van de universele holocaustliteratuur. ze omvat ook uitbundige liefdesgedichten, natuurlyriek en polemische verzen, al blijft het altijd, bijna profetisch, doordrenkt van de dood. radnoti’s reputatie als dichter was en is in hongarije groot – zij het niet onomstreden: de huidige regering rangschikt hem onder de ‘minder belangrijke auteurs’. ook politiek en maatschappelijk maakte hij in zijn korte leven een grote ontwikkeling door, van sensueel, paganistisch dichter werd hij, via christelijke invloeden, een ‘getuige van zijn tijd’. de dichter als ziener, als verantwoordelijke zonder enige vrijblijvendheid. arjaan van nimwegen en orsolya rethelyi vertaalden samen een belangrijk deel van het werk van deze grote europese dichter, maakten hieruit een ruime keuze voor deze bundel en voorzagen de gedichten van een helder nawoord.