in ‘naar omstandigheden nogal slecht’ vertelt inger boxsem over haar ervaringen met burn-out en langdurige depressie. ze werpen haar met een smak op de bodem van haar gestel, en van de sociaal-maatschappelijke ladder. tijdens haar ziekte en gesprekken met therapeuten, bedrijfsartsen en hoogleraren maakt ze stapels aantekeningen. over de veeleisende televisiewereld waarin ze jaren werkte, haar goedgehumeurde maar chaotische gezin, haar opname in een kliniek, de ziekmakende bezoeken aan het uwv en haar worsteling met antidepressiva. haar zoektocht naar genezing voert langs schuld, schaamte, begrip en onbegrip. ziet haar omgeving wel hoe ziek ze is? telt ze nog mee zonder carriere? wordt ze ooit nog beter? en: is zij nou gek of is de hele maatschappij doorgedraaid? want hoe kan het dat in zo’n gelukkig land 800.000 mensen aan de antidepressiva zijn, en er evenzoveel burn-out raken? ‘naar omstandigheden nogal slecht’ is de neerslag van een zwarte periode; aangrijpend en, eerlijk is eerlijk, vaak herkenbaar.