‘moord ende doodslag’ van kees nieuwenhuijsen gaat over geruchtmakende zaken in de middeleeuwen, en de geschiedvervalsing die daarop soms volgde. de middeleeuwse kronieken staan vol met fantastische beschrijvingen over hoe koningen, bisschoppen en graven aan hun eind kwamen. veelal stierven ze een gewelddadige dood door toedoen van iemand anders. maar wat is feit en wat is fictie? in ‘moord ende doodslag’ reconstrueert auteur kees nieuwenhuijsen bijna veertig zaken uit de middeleeuwse geschiedenis van nederland. hij gaat terug naar de originele geschriften, en vergelijkt deze met latere verslaggeving, historische feiten en andere bronnen. hij beoordeelt of er sprake is van geschiedvervalsing, en of die vervalsing bewust is gefabriceerd om politieke of religieuze redenen of is ontstaan doordat kroniekschrijvers hun fantasie de vrije loop lieten. ook belicht hij hoe de begrippen ‘moord’ en ‘doodslag’ in de middeleeuwen een andere lading hadden dan nu.