vanessa umboh komt op voor de 40.000 kinderen in rotterdam die in armoede leven. met haar stichting stem zonder gezicht zet ze deze grootschalige armoede op de politieke agenda en organiseert ze veel activiteiten. langzaamaan lukt het haar de kinderen via alle mogelijke routes weer terug te brengen in het hart van de samenleving. maar dan stort ze in en raakt ze depressief. vanessa’s eigen idealisme heeft haar opgebrand en haar missie gaat in vlammen op. na een lang louteringsproces blikt ze met journalist jasper van den bovenkamp terug. umboh laat zien hoe armoede tot in elke vezel van het bestaan doordringt. ondertussen levert ze ongezouten kritiek op het systeem. maar bovenal geeft ze de mens in armoede een gezicht dat recht aangekeken kan worden. moeder van 40.000 kinderen vertelt ten diepste hoe moeilijk het is om echt iets te veranderen in de samenleving, maar dat dat geen reden is om helemaal niets te doen. vanessa’s verhaal biedt lessen voor mensen die willen leven voor hun idealen.