tegenpolen trekken elkaar aan, maar niet zonder te botsen. nova is een gedreven astrofysica in spe, vastbesloten om haar dromen bij nasa te verwezenlijken. logica, wetenschap en berekeningen zijn haar wereld. celian is ook wetenschapper, maar zonder duidelijke toekomstplannen. wanneer ze samenwerken bij een lokaal sterrenwachtproject, botsen hun werelden onmiddellijk. nova vindt celian een chaotische dromer, hij ziet haar als een betweterige studiebol. toch ontstaat er tussen de discussies, meningsverschillen en misverstanden iets onverwachts. als nova een felbegeerde stage bij nasa krijgt, worden hun gevoelens op de proef gesteld. is er nog ruimte voor meer, of drijven ze voorgoed uit elkaar?