vanessa mazur weet dat ze het juiste doet. ze hoeft zich niet bezwaard te voelen omdat ze ontslag heeft genomen. manusje-van-alles zijn voor de topverdediger in de national football organization was bedoeld als een tijdelijke baan, niet als de rest van haar leven. vanessa heeft plannen, en die omvatten niet het langer dan nodig wassen van zijn xl-ondergoed. maar als aiden graves voor haar deur staat en vraagt of ze terugkomt, is ze meer dan geschokt. twee jaar lang kon de man die bekendstond als the wall of winnipeg het niet opbrengen om haar goedemorgen te zeggen of haar zelfs maar te feliciteren met haar verjaardag. en nu ineens dit? hij vraagt het ondenkbare. maar hoe zeg je nee tegen de man die gewend is alles te krijgen wat hij wil?