het belgisch gevangeniswezen ligt al jaren onder vuur: stakingen, overbevolking en geweld domineren het nieuws. maar wat schuilt er achter die muren, waar de werkelijkheid vaak nog complexer is dan men vermoedt? in memoires van een gevangenisdirecteur blikt een voormalige directeur terug op bijna veertig jaar dienst, van 1986 tot zijn pensioen in 2024. vanuit zijn unieke positie neemt hij de lezer mee in een wereld die meestal gesloten blijft. idealistische principes botsten er dagelijks met harde realiteiten, maar ook met momenten van menselijkheid en hoop. gaandeweg ontwikkelde hij een eigen visie op straf en herstel, die uitmondde in het concept van het 'detentiehuis', een alternatief dat oproept tot structurele verandering. een eerlijk, kritisch en persoonlijk relaas dat je kijk op de gevangenis en op onze samenleving voorgoed verandert.